Μια φορά κι έναν καιρό, σε ένα καταπράσινο λιβάδι γεμάτο λουλούδια, ζούσαν δύο φίλοι: ο Λέων, ένα μικρό λιοντάρι με χρυσή χαίτη, και η Χελώνα Πηνελόπη, με το στρογγυλό σπιτάκι στη ράχη της.
Ο Λέων ήταν γρήγορος σαν αστραπή και του άρεσε να τρέχει μόνος του στα λαγκάδια. Η Πηνελόπη ήταν αργή αλλά πολύ σοφή, και ήξερε τα μυστικά κάθε βοτάνου και κάθε πέτρας.
Μια μέρα, ο Λέων έπεσε μέσα σε ένα πυκνό αγκαθόφυτο και δεν μπορούσε να βγει. Φώναξε, αλλά κανείς δεν ήταν κοντά — εκτός από την αργή Πηνελόπη.
«Θα σε βοηθήσω!» είπε η Χελώνα ήρεμα. Σιγά σιγά, με τη σοφία της, χάραξε μονοπάτι ανάμεσα στα αγκάθια χρησιμοποιώντας ένα κλαδί. Ο Λέων βγήκε ελεύθερος!
«Σ' ευχαριστώ, Πηνελόπη!» αναφώνησε. «Δεν ήξερα πόσο σημαντική είναι η παρουσία σου στη ζωή μου!»
Από εκείνη τη μέρα, οι δύο φίλοι έκαναν τα πάντα μαζί. Ο Λέων έτρεχε για να φέρνει τα χαρούμενα νέα, κι η Πηνελόπη σκεφτόταν πώς να λύνουν τα προβλήματα. Μαζί ήταν αήττητοι!
Και έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα!